Pozytywy nie całkiem pozytywnie

W tym tygodniu zaczęliśmy skanowanie pozytywów. Skanują: Ola Dzik, Zosia Kędziora, Jędrzej Lichota i Piotr Zalewski.

Oczywiście nie obyło się bez problemów:

a) okazało się, że nie mamy możliwości zeskanowania negatywów w tzw. średnim formacie (aczkolwiek najprawdopodobniej wejdziemy we współpracę z Muzeum Narodowym w Gdańsku - partnerowo/sponsorowo dzięki naszemu studentowi Waldkowi Elwartowi)

b) jeden ze skanerów okazał się zepsuty, z tendencją do pasiaków

c) próba jednoczesnego skanowania i opisywania materiału nie powiodła się (najpierw skanujemy, potem opisujemy)

d) archiwum negatywów okazało się nieprzewidywalne - brakujące zdjęcia, pomieszane zdjęcia, duplikaty

Ale:

- przyjechał do nas PC

- doszło do skutku spotkanie z przedstawicielem firmy, która zajmie się skanowaniem slajdów i negatywów (trzymajcie kciuki, żeby nasza współpraca zaowocowała częściowym sponsoringiem)

- inwentarze przepisuje kilka osób: Zuza Czaplińska, Maria Prusińska, Weronika Angielska, Karolina Bitner

Slajdy

Jest ich ponad 2000, w pudełkach kartonowych, w częściowo połamanych i poklejonych ramkach, w wielu przypadkach zabrudzone. Pełne dwa kartony zapisów terenowych, świadectw minionych lat i dni, uśmiechów i emocji. Czyjejś pracy w terenie. Ale te dwa kartony nie wyglądają zachęcająco. Każdy jeden slajd wziąć do ręki, oczyścić, przejrzeć, i następny, i następny. Kombinujemy jak to zrobić, a się nie narobić. Zlecić firmie, ale pieniędzy nie ma. Spędzić ileś godzin na bezsensownej pracy, bo przecież po zeskanowaniu taki slajd (jako przedmiot) potrzebny już nie będzie. Inwestować pieniądze w nowe ramki - po co, jak wszystko będzie w cyfrze.

Po długich i żmudnych zabiegach udało się zainstalować skaner do slajdów. Pierwsza próba. Na slajdzie - męska czapka wykonana z bordowego sukna, położona na łące zielonej. Ta czerwień i ta zieloność, to niezwykłe światło... Następny slajd - grób, turecki chyba, w głębi drzewa, niebo, łąki kawałek. I znów to światło, głębia, prawie że czuć zapach letniego dnia pełnego słońca.

Zmieniamy zdanie - jednak będziemy czyścić te slajdy. Dla tego światła i ciepła.

Od archiwum analogowego ku cyfrowemu

Jak właściwie wygląda archiwum materiałów dźwiękowych IEiAK UAM w Poznaniu? Gdzie mieszczą się scyfryzowane pliki tychże materiałów? Oto wgląd w dwie wersje archiwum:

Przestrzeń dla archiwum

Poniżej, kilka ujęć z pokoju, w którym już w przyszłym tygodniu startujemy ze skanowaniem materiałów fotograficznych. Przestrzeń oczywiście wymaga aranżacji, czym zajmiemy się w najbliższy piątek. Zatem czeka nas szorowanie, mycie, przestawianie, podłączanie, instalowanie i generalne próby skanerów. Widoki na zdjęciach już niedługo archiwalne ze względu na przesiedlenie Collegium Historicum na teren Kampusu Morasko.

Działania wolontariackie: start

W czwartek oraz piątek odbyły się w IEiAK zajęcia organizacyjne nastawione na współrealizację projektu Cyfrowego Archiwum im. J. Burszty. Polecamy zaglądnąć na tzw. bloga zajęciowego, na którym na bieżąco umieszczane są informacje na temat przebiegu naszych działań w ramach obowiązkowych "Warsztatów etnologicznych. Audioetnografia", na których zajmiemy się edycją i opisem materiału dźwiękowego oraz fakultatywnych "Cyfryzacja archiwum IEiAK", podczas których zajmiemy się skanowaniem i opisem materiałów fotograficznych:

http://nonusos.blogspot.com/2014/03/cyfryzacja-archiwum-ieiak-zajecia-nr.html

http://nonusos.blogspot.com/2014/02/warsztaty-etnologiczne-audioetnografia_27.html

Na rzecz projektu

Poniżej sylabusy trzech zajęć prowadzonych w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM w Poznaniu na rzecz projektów "Cyfrowe Archiwum im. Józefa Burszty" oraz „100 fotografii w setną rocznicę urodzin profesora Józefa Burszty” (projekt dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego program Dziedzictwo kulturowe: Kultura Ludowa). Generalnie - bez pomocy i zaangażowania studentów nie damy rady. Miejmy nadzieję, że znajdą się wśród, podobni do nas, pasjonaci, archiwalnych historii, którzy wesprą projekty bardzo konkretnymi i solidnymi działaniami.

Inwentarz taśm magnetofonowych i szpulowych

Otwarcie archiwum-audio

Dziś rano z archiwum IEiAK wyjechało około 60 kaset magnetofonowych oraz dwie kasety szpulowe. Proces cyfryzacji wystartował. Materiały znajdują się w tej chwili w rękach Mikołaja Rajpolda z Sinus Academy oraz działacz Stowarzyszenia Artystów Niezależnych ICUS.PL. 

Zdigitalizowane nagrania będą edytowane oraz opracowywane przez studentów IEiAK, którzy zdecydują się na uczestnictwo w Warsztatach Etnologicznych: Audioetnografia, które prowadzi co roku Agata Stanisz.